28 YAŞINDAYIM BÖYLE FIKRA OKUMADIM Devamını oku

28 YAŞINDAYIM BÖYLE FIKRA OKUMADIM �� Devamını okuKöyün muhtarı çok azgınmış, hergün türlü çeşit numaralarla milletin karısını becermeye çalışırmış. Ama birinci azanın karısını bi türlü ikna edemiyormuş. Muhtar iyice inat etmiş neolursa olsun bugün ikna etmem lazım deyip planı yapmış. Aza’yı bikaç işi halletmesi için şehire gönderince karısı da evde yalnız kalmış. Muhtar hemen gitmiş aza’nın evine çalmış kapıyı, yalnız olan kadın kapıyı açmış, Muhtar demiski sana çok güzel büyük birsey göstericem deyince aza’nın karısının hoşuna gitmiş almış muhtarı içeri hadi göster demis..

Üsteki Resimden Diğer Sayfaya Geçiş Yaparak Haberin Devamını Okuyabilirsiniz.

Muhtar o sabah kendi içinde büyük bir kararlılıkla uyanmıştı. Günlerdir içinde bir huzursuzluk vardı; yaptıkları, söyledikleri, köydeki insanların gözündeki yansıması onu rahatsız etmeye başlamıştı. Özellikle birinci azanın eşiyle ilgili düşündükleri, ona kendi vicdanını sorgulatır olmuştu.

Köy meydanına çıktığında herkesin yüzüne başka türlü baktı o gün. Eskiden güç göstergesi sandığı bakışların aslında saygı değil, korku dolu olduğunu fark etti. “Ben ne yapıyorum?” diye geçirdi içinden.

O sırada aza’nın eşi Ayşe Hanım, çeşmeden su dolduruyordu. Muhtar başını eğdi, yanına gitti ve mahcup bir şekilde konuştu:
“Ben bugüne kadar yanlış ettim Ayşe Hanım. Hem size hem köye haksızlık ettim. Bundan sonra doğrusu neyse, onu yapacağım.”

Ayşe Hanım önce şaşırdı, sonra gülümsedi.
“İnsan hata yapar muhtar. Önemli olan farkına varıp düzeltmek.” dedi.

O gün, muhtar hayatında ilk defa gerçekten lider gibi hissetti kendini — çünkü ilk defa adaleti, saygıyı ve vicdanını dinliyordu. Köyde zamanla herkes bu değişimi fark etti. Kadınlar daha özgür konuşur, erkekler birbirine daha adil davranır olmuştu.

Aylar sonra köy, çevre yerleşimlere örnek gösterilen bir yer haline geldi. Muhtar da artık eski halinden eser kalmadan, köy okuluna yeni kitaplar getiriyor, gençlerin eğitimine destek oluyordu.

Ve her sabah köy meydanında insanlar selamlaşırken, artık gerçekten gülümsüyorlardı.

Üsteki Resimden Diğer Sayfaya Geçiş Yaparak Haberin Devamını Okuyabilirsiniz.Viyana’nın en köklü kahvehanelerinden birinde yaşlı bir Kont, her gün aynı saatte gelir, gümüş tepsisindeki kahvesini yudumlar ve gazetesini okurmuş. Bir gün masasına son derece şık giyinmiş genç bir adam oturmuş. Genç adam masadaki şekerliği almış, bir parça şeker atıp kahvesini karıştırmaya başlamış.

Kont, tek gözlüğünü (monoklunu) düzelterek gence bakmış:
— "Genç adam, siz kimlerdensiniz? Görgü kurallarını pek bilmediğiniz anlaşılıyor," demiş.

Genç adam gülümseyerek yanıtlamış:
— "Ben Tirol dağlarındanım efendim. Bizim orada birisi şeker karıştırırken kaşığı fincanın kenarına çarptırıp ses çıkarmaz, sessizce karıştırır."
Kont hafifçe başını sallamış:
— "Peki ya kaşığı çıkardıktan sonra ne yaparsınız?"
Genç yanıtlamış:
— "Kaşığı fincanın tabağına koyarız efendim."
Kont garsonu çağırmış:
— "Garson Bey! Lütfen bu genç adama bir fincan daha kahve getirin. Dağdan inmiş ama neyse ki kültürlü bir centilmenmiş!"Alp Dağlarında Kaybolan Turist
Bir Alman turist, Tirol Alpleri'nde doğa yürüyüşü yaparken yolunu kaybetmiş. Saatlerce yürüdükten sonra uzakta dik bir yamacın tepesinde küçük bir kulübe görmüş. Kan ter içinde tırmanmış ve kapıyı çalmış. Kapıyı yaşlı bir Avusturyalı köylü açmış.

Alman turist nefes nefese:
— "Affedersiniz efendim! Innsbruck’a gitmek istiyorum, en kısa yol hangisi?" diye sormaz mı?Avusturyalı köylü tütün piposundan derin bir nefes çekmiş, turisti tepeden tırnağa süzmüş:
— "Valla evlat, buradan Innsbruck'a giden en kısa yol, buraya hiç gelmemiş olmandı."

3. Viyanalı Doktor ve Sabırsız Hasta
Viyana’nın ünlü bir özel kliniğinde zengin bir hasta doktora dert yanıyormuş:
— "Doktor Bey, bende büyük bir problem var. Her gün saat tam sabah 07:00'de büyük tuvaletime çıkıyorum."
Doktor şaşırmış:

Ama efendim, bu harika bir şey! Sindirim sisteminizin mükemmel çalıştığını gösterir."
Hasta iç çekerek yanıtlamış:
— "İyi de Doktor Bey, sorun şu ki ben her sabah 08:00'de uyanıyorum!"

4. Profesörün Mantık Dersi
Viyana Üniversitesi’nde yaşlı bir profesör mantık dersinde öğrencilere bir soru sormuş:Çocuklar, trenle Viyana’dan Salzburg’a gidiyorsunuz. Kompartımanda iki adam oturuyor. Biri baştan aşağı çamurlu ve kirli, diğeri ise tertemiz ve şık. Tünelden geçtikten sonra adamlar dışarı çıkıyor. Hangi adam yüzünü yıkamaya gider?"
Bir öğrenci hemen atılmış:
— "Kirli olan efendim!"
Profesör başını sallamış:
— "Yanlış! Kirli olan, temiz olana bakar ve kendisinin de temiz olduğunu sanır. Temiz olan ise kirli olana bakar, kendisinin kirlendiğini düşünüp yüzünü yıkamaya gider. Yanıt: Temiz olan."Profesör aynı soruyu tekrar sormuş: "Peki, bir sonraki tünelden sonra hangisi yüzünü yıkamaya gider?"
Başka bir öğrenci: "Temiz olan efendim!"
Profesör yine başını sallamış:
— "Yine yanlış! Temiz olan az önce yıkadığı için tertemizdi. Kirli olan ise temiz olanın yüzünü yıkadığını görüp kendisinin kirli olduğunu anladı. Yanıt: Kirli olan."

Öğrenciler şaşkınlıkla bakarken profesör gülümsemiş:

Çocuklar, asıl mantık şudur: Aynı kompartımanda oturan iki kişiden birinin tertemiz, diğerinin çamur içinde olması zaten imkânsızdır!"

5. Avusturyalı Sınır Muhafızı
Avusturya ile Almanya sınırındaki bir köprüde Avusturyalı bir polis nöbet tutuyormuş. Her gün aynı saatte Alman bir adam bisikletle gelir, bisikletin arkasındaki sepette kocaman bir çuval kum taşırmış.Polis her defasında çuvalı boşaltır, içini arar, sadece kum olduğunu görüp adama geçiş izni verirmiş. Bu durum aylarca devam etmiş.

Yıllar sonra polis emekli olmuş, bir Viyana birahanesinde otururken aynı bisikletli adamı görmüş. Yanına gidip:
— "Bak dostum, artık emekliyim. Sana ceza kesemem. Aylar boyunca o kumların içinde ne kaçırdın? Meraktan öleceğim!"
Bisikletli adam gülümsemiş:
— "Bisiklet kaçırıyordum."6. Grazer Koca ve Eşinin Tablosu
Graz şehrinde yaşayan bir sanatsever, evinin salonuna asmak için ünlü bir ressama karısının portresini yaptırmış. Tablo bitip salona asılınca adam arkadaşını evi gezdirip tabloyu göstermiş.

Arkadaşı tabloya uzun uzun bakmış ve:
— "Sevgili dostum, tablo gerçekten harika olmuş ama eşine hiç benzemiyor," demiş.
Koca derin bir ah çekip yanıtlamış:
— "Zaten güzelliği de orada ya! Benzese salona asar mıydım?"

7. Mozart’ın Yanıtı
Salzburg’da genç bir müzisyen aday, efsanevi besteci Mozart’ın yanına gelmiş ve heyecanla sormuş:
— "Üstat! Ben de sizin gibi büyük senfoniler bestelemek istiyorum. Nereden başlamalıyım?"
Mozart genç adama bakmış:
— "Senfoni çok karmaşık bir yapıdır. Bence işe daha basit şeylerle, mesela küçük şarkılar veya basitleştirilmiş piyano parçaları yazarak başlamalısın."
Genç adam itiraz etmiş:Ama Üstat, siz daha sekiz yaşındayken senfoni yazmaya başlamıştınız!"
Mozart tebessüm etmiş:
— "Doğru... Ama ben kimseye bunu nasıl yapacağımı sormuyordum."

8. Viyana Otobüsündeki Yaşlı Kadın
Viyana’da kalabalık bir belediye otobüsünde yaşlı bir teyze ayakta kalmış. Önünde oturan genç bir adam ise başını cama yaslamış, gözlerini kapatmış duruyormuş.

Teyze dayanamayıp bastonuyla gencin ayağına hafifçe vurmuş:
— "Evladım, hasta mısın ki yaşlı bir kadına yer vermiyorsun?"
Genç adam gözlerini açmadan yanıtlamış:
— "Hasta değilim teyze, sadece yaşlı insanları ayakta görünce vicdanım sızlıyor, ben de gözlerimi kapatıyorum!"9. Avusturyalı Çiftçinin İneği
Salzkammergut bölgesinde bir çiftçi, ineğini satmak için pazara götürmüş. Müşterinin biri ineğin etrafında dönüp durmuş, memesine bakmış, sırtını sıvazlamış ve sormuş:
— "Bu inek günde kaç litre süt verir?"
Çiftçi düşünmüş:
— "Valla beyim, sabahları 10 litre verir, öğlen 10 litre, akşam da bir 10 litre verir."
Müşteri şaşırmış:
— "İnanılmaz! Peki bu inek ne kadar yem yer?"
Çiftçi iç çekmiş:

Verdiği süt kadar yemez ama ne bulursa yer. Yalnız bir huyu vardır, sütü verdikten sonra çifteyi bir atar, bütün kovayı devirir!"

10. İki Viyanalı Dostun Sohbeti
İki eski Viyanalı dost uzun yıllar sonra Prater parkındaki bir bankta karşılaşmışlar. Hal hatır sorduktan sonra biri diğerine:
— "Eee Hans, hayat nasıl gidiyor? Evlilik nasıl?"
Hans başını sallamış:Eee Hans, hayat nasıl gidiyor? Evlilik nasıl?"
Hans başını sallamış:
— "Sorma dostum, karımla 30 yıldır evliyiz. İlk 20 yıl tek bir kelime bile tartışmadık."
Arkadaşı hayranlıkla:
— "İnanılmaz! Peki sonra ne oldu?"
Hans iç çekmiş:
— "Sonra 20 yıllık dilsiz tedavisi bitti, konuşmaya başladı!"

Reklamlar

28 YAŞINDAYIM BÖYLE FIKRA OKUMADIM Devamını oku

Bunları da İzleyebilirsiniz