En yakın arkadaşımın erkek arkadaşımla çıkmasını affettim

Merve’nin gözlerindeki o hırslı pırıltı bir anda söndü, yerini derin bir korku aldı. O, zengin ve başarılı bir adamın eşi olmayı hayal ederek bu ihanete kalkışmıştı; sıfırı tüketmiş bir adamın sorumluluğunu almayı değil. Demir ise öfkeyle Merve’ye döndü: "Senin yüzünden oldu! Beni o gün eve çağırmasaydın bunların hiçbiri olmayacaktı!" diyerek suçu anında ona atmaya başladı. Daha şimdiden birbirlerini kemirmeye başlamışlardı.

Kapıyı yüzlerine kapatıp kilitledim. Arkamdan birbirlerine bağırarak koridorda kavga ettiklerini duyabiliyordum. O andan sonra arkama bile bakmadım. Boşanma davamız tek celsede sonuçlandı, Demir yasal olarak hiçbir şey talep edemedi çünkü evlilik sözleşmemiz vardı ve sadakatsizliği kanıtlanmıştı.Aradan iki yıl geçti. Karma, işini aceleye getirmeden, büyük bir titizlikle tamamlamıştı. Ortak arkadaşlarımızdan duyduğuma göre, Merve ve Demir benim evimden kovulduktan sonra küçük, rutubetli bir stüdyo daireye taşınmak zorunda kalmışlardı. Demir, sabıkalı bir geçmişle iş bulamadığı için borç batağına saplanmış, bu ekonomik çöküş aralarındaki o sözde "büyük aşkı" kısa sürede nefrete dönüştürmüştü. Birbirlerini yıprattıkları, her gün kavga ettikleri kavgalı gürültülü birkaç ayın ardından Demir, Merve’yi başka bir kadınla aldatıp onu da borçlarıyla baş başa bırakarak şehirden kaçmıştı. Merve ise geçmişte bana yaptığı her şeyi şimdi tek başına, o karanlık odada vicdan azabıyla ödeyerek yaşıyordu.

Ben ise o yangından çok daha güçlü, çok daha arınmış olarak çıktım. Hayatımı yeniden inşa ettim; yarım kalan projelerime döndüm, kendime yepyeni, huzurlu bir dünya kurdum. Artık hayatımda sahte dostlara ya da sadakatsiz insanlara yer yoktu.