Yağmurlu ve yorucu bir öğlen vakti, tıklım tıklım dolu otobüse 8 aylık hamile olan Selma bindi. Ayakta zor duruyordu. Önündeki koltuklarda oturan ve yüksek sesle yeni başlayacakları elit işleriyle böbürlenen üç gence kibarca "Rica etsem yer verebilir misiniz?" diye sor…DEVAMI Y0RUMLARDA DEVAM EDİYOR
Yağmurlu bir cuma akşamıydı.
Yağmurlu bir cuma akşamıydı. Otobüsteki serseriler, hamile kadına yer vermeyip onunla kahkahalarla alay etti; arka koltuktan usulca kalkan o sessiz olan adamın serserilere uzattığı tek bir kartvizit, üçünün de hayatını o saniye bitirdi. ����
Çocuklar, kusura bakmayın,” dedi nazikçe. “Ayakta durmakta gerçekten zorlanıyorum. Mümkünse biriniz yerinizi bana verebilir misiniz?”Gençlerden biri telefonunu indirip Selma’ya kısa bir bakış attı. Dudaklarını bükerek arkadaşlarına döndü ve alaycı bir gülümsemeyle konuştu.
“Abla, hamile kalmadan önce ulaşımını da planlasaydın. Biz sabahtan beri önemli bir iş görüşmesindeydik. Ayakta duracak hâlimiz yok.”
Yanındaki genç de söze karıştı……..Fotoğrafa dokunarak haberi okumaya devam edibilirsiniz
Hem burası toplu taşıma. Herkes eşit. Senin için neden biz kalkalım?”Üçüncü genç ise arkadaşlarının sözlerine kahkahayla eşlik etti.
Otobüste kısa bir sessizlik oluştu. Bazı yolcular rahatsızlıkla birbirlerine baktı, bazıları ise başını çevirip olanları görmezden geldi. Kimse tartışmanın içine girmek istemiyordu.
Selma’nın yüzü utançtan kızardı. Gözleri doldu. Sessizce geri çekildi ve yeniden tutunacak bir yer aramaya başladı.
Gençler ise sanki büyük bir başarı elde etmiş gibi konuşmaya devam ediyordu. Pazartesi günü başlayacakları yeni işten, Türkiye’nin önde gelen şirketlerinden birinde kariyer yapacaklarından, kısa sürede yönetici olacaklarından söz ediyor; ileride kullanacakları lüks otomobilleri ve yaşayacakları gösterişli hayatı büyük bir gururla anlatıyorlardı.Tam o sırada, otobüsün en arka sırasında sessizce oturan yaşlı bir adam gazetesini katlayıp ayağa kalktı.
Üzerinde sade bir palto, başında eski bir kasket vardı. Kimsenin dikkatini çekmeyen bu beyefendi ağır ama kararlı adımlarla kalabalığın arasından ilerledi.
Önce Selma’nın yanına geldi.“İzninizle kızım,” diyerek nazikçe koluna girdi ve birkaç saniye önce boşalan bir koltuğa güvenle oturmasına yardımcı oldu.
Selma derin bir nefes alarak teşekkür etti.
Yaşlı adam daha sonra yavaşça dönüp üç gencin tam karşısında durdu.
Gençlerden biri alaycı bir tebessümle başını kaldırdı.
“Hayırdır amca?” dedi küçümseyici bir ses tonuyla. “Şimdi bize hayat dersi mi vereceksin?”
Reklamlar
18 Ağustos 2026
Reklamlar
