Jean... Sana yıllardır sakladığım bir sırrımı itiraf etmek zorundayım. Vicdan azabından öleceğim. Beş yıl önce senin karınla Cannes'daki film festivalinde birlikte oldum. O büyülü bir geceydi ama sana ihanet ettiğim için her gün kendimden nefret ediyorum. Lütfen beni affet..."
Jean sakince şarabından bir yudum alır, dostunun omuzuna vurur:
— "Ah Philippe... Mon cher ami. Kendini hırpalama. Biz dostuz, böyle şeyler için dostluk bozulur mu?"Philippe gözyaşlarını tutamaz:
— "Gerçekten mi? Bu kadar olgun ve bağışlayıcı olacağını düşünmemiştim! Gerçekten beni affettin mi?"
Jean gülümserek arkasına yaslanır:
— "Tabii ki affettim mon ami. Zaten ben de seni üç yıl önce affetmiştim."
Philippe şaşırır:
— "Nasıl yani? Üç yıl önce mi?"
Jean göz kırpar:
— "Evet... Karınla sevişirken bana bunu anlattığında seni zihnimde çoktan affetmiştim."