Ben Asiye. 36 yaşındayım

Ali tabağı masaya bıraktığında içimdeki ses susmuyordu.

O ise hâlâ sessizdi. Sanki kelimeler boğazına düğümlenmişti.

Yüreğim göğsümden dışarı fırlayacak gibiydi.“İstersen otur,” dedi. Sesi ne sıcak, ne soğuktu… sadece yorgundu.Sanki yıllardır kimseye anlatmadığı bir yük vardı içinde.

Oturmadım. Sandalyenin ucuna iliştim sadece.Sobanın içindeki odunlar çıtırdarken evin duvarlarına uzun gölgeler düşüyordu.