Ben Asiye. 36 yaşındayım

Belki de söylemesine gerek yoktu.

Çünkü zor olan; gördüğümüz ama dokunamadığımız mutluluk, içimizde büyüyen yasak bir sıcaklık, vicdanla arzunun aynı bedende çarpışmasıydı.Elini masanın üzerine koydu.

Dokunmadı ama aramızdaki mesafe ilk defa bu kadar kısaydı.

O an içimden geçen tek şey şuydu:“Bir insan, bir diğer insanın varlığına bu kadar muhtaç olabilir mi?”Ama…Tam o anda uzaktan bir köpek havlaması, ardından komşu evin kapısının kapanma sesi duyuldu.