Ben Asiye. 36 yaşındayım

Sanki hayat birden hatırlattı kendini:

“Dur. Burada nefes alan başka insanlar da var.”Başımı eğdim.Ayağa kalktım.“Geç oldu,” dedim, “gitmem gerek.”

Ali hiçbir şey demedi.Sadece başını hafifçe salladı.Kapıya kadar geldi ama elini uzatmadı.

Çünkü bazen uzatılmayan bir el, uzatılanlardan çok daha yüksek sesle konuşur. Kaynak: Ben Asiye. 36 yaşındayım.